Odmah nakon međunarodnog priznanja Bosne i Hercegovine od strane Evropske zajednica došlo je do srbo-četničke agresije na našu suverenu državu,
sa milenijskom historijom; državu bez organizirane vojske, sa nametnutim embargom na uvoz oružja – državu bez snage da se odupre petoj vojno najjačoj evropskoj sili – Jugoslovenskoj armiji, koja je ostala pod komandom Beograda.
U kratkom periodu organiziran je spontani otpor od strane bosanskohercegovačkih patriota. To su u početku bile manje grupe hrabrih ljudi, a zatim, pod komandom ratnog Predsjedništva Bosne i Hercegovine, organiziraju se čete i više vojne formacije.
Prema zbirnim podacima vojnih štabova, već u avgustu 1992. godine bilo je evidentirano oko 186.000 učesnika u odbrani Bosne i Hercegovine. Njih su činili policajci redovnog i rezervnog sastava, i dobrovoljci koji su se u okviru Patriotske lige i Zelenih beretki, sa oružjem ili bez njega, udružili u odbrani svojih ulica, mahala, sela i gradova. Na kraju 1995. godine Armija Bosne i Hercegovine je brojala 96 brigada, raspoređenih u 6 korpusa.Prema svakoj vojnoj logici Armija Bosne i Hercegovine je trebala biti u zametku uništena, a Bosna i Hercegovina okupirana.
Iako je neprijatelj činio svakojaka zvjerstva, ubijajući hiljade nevinih ljudi, žena i djece, silujući, rušeći gradove, odvodeći civile u logore, pripadnici Armije Bosne i Hercegovine su zadržali ljudskost i humanost. Stvaranje i opremanje bosanske armije, obzirom na uslove u kojima je nastala i razvijala se, smatra se čudom bosanskog otpora.
Komandant Armije Bosne i Hercegovine, predsjednik Predsjedništva Bosne i Hercegovine je jednom rekao: „Kakav je bio narod, takva je bila i njegova armija! Kada se jednom budu pravile analize, kada se iz neke historijske udaljenosti bude odgonetalo to čudo bosanskog otpora, naći će se, siguran sam, da je tajna bila negdje u dušama i karakteru ljudi.“
Dragi učenici i poštovani profesori sretan vam Dan Armije Bosne i Hercegovine.